March 25th, 2018

PROTAGON:
Το κείμενο που έστειλε στο Protagon ο σπουδαίος διανοητής Δημήτρης Δημητριάδης, φανερώνει αυτό που το εξασκημένο μάτι, ο επίμονος θεατής και όσοι πραγματικά γνωρίζουν τον Θάνο Σαμαρά νιώθουν με σιγουριά από νωρίς: Η φύση του είναι το Εκπληκτικό.

“Τον Θάνο Σαμαρά τον γνωρίζω προ πολλού. Όσα όμως κι αν γνωρίζω από αυτόν, και δεν είναι καθόλου λίγα – λέω μερικά : πρωτοφανής οξυδέρκεια, ακατάβλητη τόλμη, αμιγής διανοητική, ψυχική και συναισθηματική παραβατικότητα, παντελής έλλειψη κοινοτοπίας και συμβατικότητας, αβυθομέτρητη ανάγκη υπέρβασης και αναζήτησης, εξίσου βαθιά ανάγκη δημιουργικότητας πέρα από στερεότυπα και συνήθειες –, δεν είναι αρκετά για να τον προσδιορίσω κι ακόμα λιγότερο να τον εξαντλήσω, μάλλον είναι αρκετά για να πω ότι δεν τον γνωρίζω.

Εκτός από ένα ιδιότυπο είδος μυστηρίου, ίσως και μυστικού, που κατέχει μόνον αυτός, εκείνο που νομίζω ότι τον κάνει να είναι ουσιαστικά αυτό που είναι, βρίσκεται στην διάσταση τού αγνώστου.

Ο Θάνος Σαμαράς περιέχει κατά κύριο λόγο ένα απροσδιόριστο σε έκταση πεδίο αγνώστου, κι αυτό ακριβώς αποτελεί το τι είναι ο ίδιος σήμερα και θα είναι εν συνεχεία.

Αυτό το άγνωστο βρίσκεται μέσα του σε αναμονή, αλλά και σε εγρήγορση, γιατί, πιστεύω, όσα έχει δώσει και δείξει μέχρι στιγμής είναι το ελάχιστο που μπορεί να δώσει και να δείξει. Όλα τα εξαιρετικά χαρίσματά του, με προεξάρχον την ανένδοτα απρόσφορη ενδοτικότητά του σε οτιδήποτε φτηνό και τετριμμένο, άτολμο και περιορισμένο, τρέχον και ανούσιο, βρίσκονται στο ξεκίνημά τους, μόλις τώρα αρχίζουν να εκδηλώνονται, να μορφοποιούνται.

Θα τον χαρακτήριζα επίσης με όρους ανατρεπτικούς, ριζοσπαστικούς, δίνοντας στις λέξεις αυτές αυθεντικό νόημα, γιατί ο Θάνος Σαμαράς είναι φορέας εκρηκτικών υλών, είναι ένας καλλιτέχνης-βομβιστής, δεν χωράει σε σχήματα και πλαίσια κοινώς αποδεκτά και συνεπώς ανώδυνα, δεν χωράει παρά μόνο στο απεριόριστο άγνωστο.

Είναι ικανός να διακινδυνεύσει, το έχει αποδείξει, και δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι θα το αποδείξει πάλι και πάλι με τον πιο θεαματικό και γνήσιο τρόπο γιατί δεν φοβάται τις ρήξεις και δεν διστάζει μπροστά στο ρηξικέλευθο.

Είναι πάνοπλος για υπερβάσεις και συγκρούσεις, προικισμένος για ό,τι αντιτίθεται στην ρουτίνα και στην μετριότητα.Η φύση του είναι το Εκπληκτικό.»





March 3rd, 2018

I will assume that the cypriot sucker is paying for everything, as I used to pay for everything, you narcissistic sociopath.





January 27th, 2018

I can’t count for shit but it’s probably been a week that I have met someone in person.





January 23rd, 2018




January 23rd, 2018

Dear fucking diary,
I haven’t spoken to you in a while, but I’ve thought about you a lot and often.
It’s Tuesday night, pouring rain. Lately I’ve not been able to sleep until 4-5am. The night just flies by, even without much activity to preoccupy me. Remember I used to tell you everything? Ah, those where the days. In most ways, those were the days.
I usually don’t leave the house now, unless it’s for a meeting or mandatory errands. Sometimes it’s 4-5 days without stepping out. It has become the normal. A few other things have also become the new normal, like only having about 2 or 3 people in my life in various degrees of what resembles closeness but not actually. I can’t talk to you anymore as I used to and it’s a shame, because it was a release. Now I can only lie or at least not tell you the truth. Or anything for that matter. Just know that nothing, literally nothing is working out.
I just deleted what I just wrote.
Anger.

Screen Shot 2018-01-23 at 11.35.35 PM

 





September 18th, 2017

Θα περάσει λίγο αργότερα και θα φέρει τούρτα.
looking into boat tickets.
mentally, already packed.
σχετικά με Κασσάνδρα,
όλο αυτό, ευτυχώς τουλάχιστον θα αφήσει ανεξίτηλο μώλωπα.
hopefully, each time, becoming less human, for next time.





August 25th, 2017

μόλις με πήρε τηλέφωνο η Μαμά μου, πέθανε.





August 25th, 2017

εξακολουθεί να ζει.
τον είδα στον ύπνο μου, δεν μπορούσε να κολυμπήσει.





August 23rd, 2017

Mom called, said I should come see Dad. That if I wanted to see him, now would be the time. I heard Dad in the background, yell “help”.

 

I told her I did not want to see him.





August 3rd, 2017

Ο μπαμπάς μου θα πεθάνει όπου να΄ναι.

Screen Shot 201j7-08-04 at 142.48.43 AM

 





January 22nd, 2017

Screen Shot 2017-01-22 at 8.22.08 PM





January 4th, 2017

Quite possibly / definitely Josef von Sternberg and Sean Young are aspies too.





December 23rd, 2016

Around noon, I got an idea that I should get drunk and unwind. Got the red, cheese, nuts. Gotta do it right. Ate the whole block of cheese, ate the nuts, sipped some wine, am now bloated and gassy, but not even near tipsy. Always sucking at alcoholism.





passèiste

December 19th, 2016

screen-shot-2016-12-19-at-2-09-50-pm





December 10th, 2016

created a campaign for the Onassis Cultural Center staging of Strinberg’s Post Inferno / To Damascus
more photos and text: http://donteverloveme.com/direction.html


[click for color]





July 12th, 2016

so often that i can’t recognize people by the face
and then i can’t remember what they said





July 11th, 2016

feel guilt ridden when a nice breeze touches my body
always feels i haven’t earned the good things





July 10th, 2016

what happens to their websites after people die?





June 23rd, 2016

Screen Shot 2015-03-28 at 10.11.57 PM 2





June 16th, 2016

Screen Shot 2016-06-16 at 12.48.20 PM





March 15th, 2016

I am in a play, “Περί Φύσεως”, in Athens.





December 30th, 2015

Movers are here. 9am. Downed half a bottle of red.





December 24th, 2015

I had forgotten it’s christmas today
amidst tissue paper and boxes





December 24th, 2015





December 22nd, 2015

6pm Manhattan.
The noisy, rancid, obnoxious stampede on the subway of office robots getting off work, the sour fags at the David Barton Astor Place front desk, the blaring 90s meth queen club music there, having to wait in the squalid foyer until 15 mins before the class to sign up for it, the haste and struggle for the good weights and a nice spot on the floor and then here comes the reward; 45 minutes of utter torture. Then the same, in reverse, to get home. How is it that nothing is pleasant anymore? Everything little fucking thing is a fucking competition in New York and without much to show for it.





December 21st, 2015

The doctor says I have Asperger’s.





December 10th, 2015

2015-16 Onassis Cultural Center campaign
photographed & art directed by Thanos Samaras

color photos and text: http://donteverloveme.com/direction.html

coverweb





December 10th, 2015

slips through the cracks





December 6th, 2015





October 31st, 2015